14 maja w godzinach 20.15-21.45 odbędzie się wykład Kena Robinsona pt. „Psychoanaliza i cały ten jazz: rytm interwencji w praktyce klinicznej”. 

 

Ken Robinson jest psychoanalitykiem Brytyjskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego. Mieszka i pracuje w Newcastle upon Tyne,

Pisze i wykłada na temat istoty oddziaływań terapeutycznych, pracy z regresją i traumą. Niedawno ukazała się książka „The Contemporary Freudian Tradition”, którą zredagował wspólnie z Joan Schachter.

Ken Robinson jest honorowym członkiem PTPP, od lat przyjeżdża do nas z wykładami i seminariami.

 

Wykład będzie tłumaczony. Przewidujemy, że odbędzie się przez zoom.

Koszt uczestnictwa to 40 zł, dla członków i kandydatów PTPP udział bezpłatny.

Osoby spoza PTPP są proszone o wysyłanie zgłoszenia wraz z dowodem wpłaty na adres mailowy: info@ptpp.pl do 10 maja. Dane do faktur prosimy wysyłać na adres mailowy: faktury@ptpp.pl . Wpłaty prosimy dokonać na konto PTPP:  08 1240 1037 1111 0010 0081 3850 z dopiskiem: wykład Kena Robinsona 2021.

Członkowie PTPP nie muszą się rejestrować. Link do wykładu zostanie rozesłany do wszystkich na parę dni przed wykładem.

 

Oto zapowiedź wykładu w dwóch wersjach językowych: 

Ken Robinson: “Psychoanalysis and all that jazz: the rhythm of interventions in clinical work”

Recent research in developmental psychology into the interaction of mothers and infants has found parallels with jazz improvisation.  Infants enter the world already alert to sound and rhythm and prepared for proto-conversations characterized by musical features such as rhythm, pitch and a dance-like use of gesture and facial expression.  If all goes well enough, in these “conversations” they experience sympathetic rhythmic activity with their carers, which  carries over into later life.  Jazz improvisation is one example.  This paper will be concerned with the unique rhythm that each patient brings to analysis and the analyst’s improvisatory response, drawing on the concepts of tact, timing and empathy.  With clinical examples, it will focus especially on those patients who have suffered early deprivation and might have to discover a sympathetic rhythm for the first time,  and on those whose early rhythm has been disrupted, by, for example, trauma or emigration or simply by difficulties at a later developmental stage.   It will also suggest some links with the impact of the Covid pandemic.

 

Ken Robinson: „Psychoanaliza i cały ten jazz: rytm interwencji w pracy klinicznej”

Najnowsze badania z psychologii rozwojowej dotyczące interakcji matek i niemowląt wykazały podobieństwa do interakcji zachodzącej między improwizującymi muzykami jazzowymi. Niemowlęta wkraczają w świat już wyczulone na dźwięk i rytm i przygotowane do proto-rozmów charakteryzujących się takimi cechami muzycznymi jak rytm i wysokość dźwięku a także stanowiących rodzaj tańca dzięki użyciu gestów i wyrazu twarzy. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, w tych „rozmowach” niemowlęta doświadczają współczującej rytmicznej aktywności ze swoimi opiekunami, która przenosi się na późniejsze życie. Można to przyrównać do   improwizacji jazzowej.

Wystąpienie będzie dotyczyło unikalnego rytmu, jaki każdy pacjent wnosi do analizy, oraz improwizacyjnej reakcji analityka, opierając się na pojęciach taktu, wyczucia czasu i empatii. W materiale klinicznym referat skupia się szczególnie na pacjentach, którzy doświadczyli wczesnej deprywacji i być może będą musieli odkryć współczujący rytm po raz pierwszy, oraz na tych, których wczesny rytm został zakłócony, na przykład przez uraz lub emigrację lub po prostu przez trudności na późniejszym etapie rozwoju. Zarysowane zostaną również pewne powiązania z wpływem pandemii covidu.